Is í polaitiléin (giorraithe PE; ainm AIGCF polai(éitéin)), an plaisteach is coitianta a tháirgtear. [1] Is polaiméir í, a úsáidtear go príomha le haghaidh pacáistithe (málaí plaisteacha, scannán plaisteach, geoscannán agus coimeádáin lena n - áirítear buidéil, srl.). Ó bhí 2017, tá níos mó ná 100 milliún tonna de roisíní poileitiléine á dtáirgeadh go bliantúil, is ionann é sin agus 34% den mhargadh iomlán plaistigh.[2][3]

Tá a lán cineálacha poileitéiní ar eolas, agus an fhoirmle cheimiceach (C2H4)n ag a bhformhór. De ghnáth, is meascán de pholaiméirí comhchosúla d'eitiléin é PE, le luachanna éagsúla de n. Is féidir leis a bheith ísealdlúsard-dlús: easbrúitear poileitiléin ísealdlúis ag baint úsáide as brú ard (1,000 -5,000 atm (100 -510 MPa)) agus teocht ard (520 K (247 ° C; 476 ° F)), agus easbrúitear polaitiléin ard-dlúis ag baint úsáide as brú íseal (6 -7 atm (610 -710 kPa)) agus teocht íseal (333 -343 K (60 -70 ° C; 140 -158 ° F)). De ghnáth bíonn poileitiléinis jna teirmeaplaisteach, ach is féidir í a bheith ina plaisteach teirmithéachtach ina ionad sin, mar shampla, i bpolaitiléin thrasnasctha.

TagairtíCuir in Eagar

  1. Polymer Profiles: A Guide to the World’s Most Widely Used Plastics
  2. "Production, use, and fate of all plastics ever made" (2017-07-01). Science Advances 3 (7): e1700782. doi:10.1126/sciadv.1700782. PMID 28776036. Bibcode2017SciA....3E0782G. 
  3. "Cóip cartlainne". Cartlannaíodh an bunleathanach ar 2018-02-04. Dáta rochtana: 2022-11-18.